![](https://novichok.cc/wp-content/uploads/2023/05/da9ae8c8-suisse-bank-spies-top.jpeg)
Η τράπεζα των κατασκόπων και τα ματωμένα συμβόλαια
Η Credit Suisse απευθύνεται σε πρόσωπα των υπηρεσίας πληροφοριών παγκοσμίως.
Κατά τη διάρκεια του Πολέμου κατά της “Τρομοκρατίας”, η διεθνής στρατηγική βασιζόταν σε αξιωματούχους πληροφοριών από καθεστώτα που κατηγορούνταν για διαφθορά και βασανιστήρια. Αρκετοί από αυτούς τους κατασκόπους και τις οικογένειές τους κρατούσαν μεγάλα ποσά στην Credit Suisse.
- Τα δεδομένα της Suisse Secrets αποκαλύπτουν ότι 15 προσωπικότητες πληροφοριών από όλο τον κόσμο, ή στενά μέλη της οικογένειάς τους, διατηρούσαν λογαριασμούς στην Credit Suisse.
- Οι λογαριασμοί, πολλοί από τους οποίους είχαν πολύ μεγάλα υπόλοιπα, εγείρουν ερωτήματα δέουσας επιμέλειας για την τράπεζα.
- Αυτοί που διατηρούσαν λογαριασμούς περιλαμβάνουν αρχηγούς κατασκόπων και συγγενείς τους από την Ιορδανία, την Υεμένη, το Ιράκ, την Αίγυπτο και το Πακιστάν. Μερικοί έχουν κατηγορηθεί για οικονομικά εγκλήματα, βασανιστήρια — ή και τα δύο.
Η υπόθεση του Ιορδανού κατάσκοπου ονόματι Sa’ad Khair. Ο Khair ήταν επικεφαλής της Γενικής Διεύθυνσης Πληροφοριών της Ιορδανίας (GID) μεταξύ 2000 και 2005, ενεργώντας ως βασικός σύμμαχος των ΗΠΑ στον Πόλεμο κατά της Τρομοκρατίας. Εκτός από το φερόμενο λαθρεμπόριο πετρελαίου, επέβλεπε τον ρόλο της Ιορδανίας στο έκτακτο πρόγραμμα παράδοσης της Αμερικής, διευθύνοντας μια υπηρεσία που κατηγορείται για βασανισμό κρατουμένων και επίβλεψη δικαστηρίων καγκουρό.
Το 2003 άνοιξε προσωπικό λογαριασμό στην Credit Suisse. Τα επόμενα επτά χρόνια, ο λογαριασμός θα αυξηθεί στα 28,3 εκατομμύρια ελβετικά φράγκα (21,5 εκατομμύρια δολάρια τότε) στο αποκορύφωμά του, πριν κλείσει μήνες μετά τον θάνατό του το 2009.
Ο Khair δεν ήταν ο μόνος κατάσκοπος που έκρυβε μεγάλα χρηματικά ποσά στην Credit Suisse. Οι δημοσιογράφοι διαπίστωσαν ότι τουλάχιστον 15 κορυφαίες προσωπικότητες πληροφοριών από όλο τον κόσμο ή τα στενά μέλη της οικογένειάς τους ήταν πελάτες της τράπεζας.
Οι αποκαλύψεις προέρχονται από ένα τεράστιο θησαυροφυλάκιο τραπεζικών δεδομένων της Credit Suisse που διέρρευσαν.
Οι περισσότεροι από τους 15 ήταν κορυφαίοι αρχηγοί κατασκόπων στη χώρα τους.
Μαζί με τον Khair, τρεις από αυτούς τους αρχηγούς κατασκόπων έχουν κοινά νήματα σταδιοδρομίας που τους κάνουν να ξεχωρίζουν: ο Αιγύπτιος Omar Suleiman, ο στρατηγός του Πακιστάν Akhtar Abdur Rahman και ο Ghaleb Al-Qamish της Υεμένης.
Και οι τέσσερις διοικούσαν κρατικές υπηρεσίες πληροφοριών όπου έλεγχαν μεγάλους μαύρους προϋπολογισμούς που ήταν πάνω από τον κοινοβουλευτικό και εκτελεστικό έλεγχο. Όλα αυτά τα στοιχεία ή τα μέλη των οικογενειών τους είχαν επίσης προσωπικούς λογαριασμούς στην Credit Suisse αξίας μεγάλων χρηματικών ποσών, χωρίς προφανείς πηγές προσωπικού εισοδήματος που θα μπορούσαν να εξηγήσουν τον πλούτο.
Και οι τέσσερις είχαν ρόλους σε βασικές αμερικανικές επεμβάσεις στη Μέση Ανατολή και στο Αφγανιστάν, από τις πρώτες προσπάθειες της CIA να στηρίξει τους αντισοβιετικούς μουτζαχεντίν στα τέλη της δεκαετίας του 1970, στον πρώτο πόλεμο του Κόλπου το 1990, στους λεγόμενους «για πάντα πολέμους» που ξεκίνησαν το Αφγανιστάν και Ιράκ από το 2001.
Τρεις από τις προσωπικότητες, ο Qamish, ο Suleiman και ο Khair, ήταν υπεύθυνοι για πρακτορεία που ήταν πολύ γνωστά για τη συμμετοχή τους σε βασανιστήρια. Τουλάχιστον οκτώ από τα μέλη της οικογένειάς τους είχαν επίσης λογαριασμούς Credit Suisse.
Δεδομένου ότι αυτοί οι αξιωματούχοι των μυστικών υπηρεσιών θα θεωρούνταν «πολιτικά εκτεθειμένα πρόσωπα», οι λογαριασμοί τους θα έπρεπε να είχαν ελεγχθεί προσεκτικά και θα έπρεπε να έχουν εγείρει ερωτήματα για την Credit Suisse. Οι πράκτορες των μυστικών υπηρεσιών θεωρούνται από τις τράπεζες ως ιδιαίτερα ευαίσθητοι πελάτες.
Πολύ πριν ο Khair χτίσει τον λογαριασμό του στην Credit Suisse, μυστικοπαθείς αξιωματούχοι που βοήθησαν την Αμερική να πολεμήσει κατά των Σοβιετικών στο Αφγανιστάν έκαναν τις δικές τους συνδέσεις με το ίδρυμα.
Στα τέλη της δεκαετίας του 1970, οι ΗΠΑ υποστήριξαν επτά διαφορετικές φατρίες ισλαμιστών μαχητών που ονομάζονταν μουτζαχεντίν που πολεμούσαν την παρουσία της Ρωσίας στο Αφγανιστάν. Η Σαουδική Αραβία αντιστοιχούσε τη χρηματοδότηση των ΗΠΑ με το δολάριο των τζιχαντιστών, στέλνοντας συχνά τα χρήματα στον ελβετικό τραπεζικό λογαριασμό της CIA. Ο τελικός αποδέκτης στη διαδικασία ήταν η Διυπηρεσιακή ομάδα Πληροφοριών του Πακιστάν (ISI), με επικεφαλής τον Αχτάρ.
Στα μέσα της δεκαετίας του 1980, ο Αχτάρ ήταν ικανός να φέρει μετρητά της CIA στα χέρια Αφγανών τζιχαντιστών. Ήταν περίπου εκείνη την εποχή που άνοιξαν λογαριασμοί Credit Suisse στα ονόματα των τριών γιων του.
Για να εκπαιδεύσει τους μουτζαχεντίν σε εξελιγμένα όπλα, η CIA του εμπιστεύτηκε εκατομμύρια. Μέχρι το 1984, μόνο ο προϋπολογισμός της CIA για το Αφγανιστάν ήταν περίπου 200 εκατομμύρια δολάρια.
Ο Αχτάρ πέθανε σε αεροπορικό δυστύχημα το 1988 στο οποίο έχασε και το αφεντικό του, τον Πακιστανό δικτάτορα Zia-ul-Haq.
Ghaleb Al-Qamish: Το «Μαύρο Κουτί»
Καθώς η CIA και ο Akhtar συνεργάζονταν στο Αφγανιστάν, ο Ghaleb Al-Qamish της Υεμένης άρχιζε τη δική του άνοδο.
Μέχρι το 1980, ο Qamish ήταν επικεφαλής του Γραφείου Πολιτικής Ασφάλειας της Υεμένης (PSO), το οποίο ήταν υπεύθυνο για τις εγχώριες πληροφορίες. Ακριβώς όπως έκανε ο Αχτάρ από το Πακιστάν, ο Qamish στρατολόγησε μαχητές για τον πόλεμο του Αφγανιστάν εναντίον των Σοβιετικών.
Μια διαφαινόμενη φιγούρα πάνω από τον μηχανισμό ασφαλείας της Υεμένης για δεκαετίες, ο Qamish ήταν βασικός επιβολής του ισχυρού προέδρου Ali Abdullah Saleh, ο οποίος κυβέρνησε από το 1978 έως το 2012. Όταν η Αλ Κάιντα βομβάρδισε το αμερικανικό αντιτορπιλικό USS Cole στο λιμάνι της Υεμένης το 2000, ο Saleh ένας αρχικά απρόθυμος Qamish να βοηθήσει τη CIA να απομακρύνει τους υπόπτους.
Σύμφωνα με τρεις αξιωματικούς που εργάζονταν υπό τον Qamish στο PSO της Υεμένης, ήταν ο πιο επίφοβος αξιωματούχος ασφαλείας του έθνους, που περιγράφεται ως το «μαύρο κουτί» του Saleh. Οι τρεις πηγές, που ζήτησαν την ανωνυμία τους για αντίποινα, είπαν ότι ο Qamish είχε «έναν ανοιχτό προϋπολογισμό που αποτελείται από εκατομμύρια δολάρια» για να κάνει ό,τι ήθελε.
Όταν είχε γίνει ο κύριος κατάσκοπος της Υεμένης, βοηθώντας τους Αμερικανούς να ξεδιαλύνουν πυρήνες τρομοκρατών στις αρχές της δεκαετίας του 2000, ο Qamish είχε επίσης ανεξήγητα εκατομμύρια κρυμμένα στην Credit Suisse.
Η Ruth Blakeley από το Rendition Project, μια ομάδα βρετανών ακαδημαϊκών που ερεύνησαν το πρόγραμμα των ΗΠΑ, είπε ότι κάθε νέα πληροφορία ότι στοιχεία πληροφοριών που συνδέονται με βασανιστήρια είχαν κρύψει χρήματα θα πρέπει να εξεταστεί προσεκτικά.
Για τα στοιχεία πληροφοριών, η συνεργασία με την Credit Suisse προσέφερε μια υπηρεσία που ήταν δύσκολο να βρεθεί σε έναν όλο και πιο παγκοσμιοποιημένο κόσμο.
«Αυτές οι τράπεζες αντιπροσωπεύουν κάτι που για την κοινότητα των πληροφοριών είναι πολύ πολύτιμο: το απόρρητο», είπε ένας Ευρωπαίος αξιωματικός των υπηρεσιών πληροφοριών υπό τον όρο της ανωνυμίας. «Αυτή η εμπιστευτικότητα καθιστά τις υπηρεσίες τους πολύ χρήσιμες για μυστικές επιχειρήσεις».
«Οι κατασκοπευτικές οργανώσεις και οι τρομοκρατικές οργανώσεις μερικές φορές λειτουργούν με τον ίδιο τρόπο»
![](https://novichok.cc/wp-content/uploads/2023/05/Trust-Structure-Infographic-14b35029f95b01c7b5898718601dbb5ab3f754b837e611b7f8f2e94676005105.png)
Average Rating